7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Muğla Sulh Ceza Mahkemesinin 16.05.2013 tarihli ve 2013/248 Esas, 2013/544 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 108 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezasından çevrilen 500,00 TL ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu orman emvali, traktör ve traktöre bağlı römorkun müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/6565 Esas, 2015/4368 Karar sayılı ilâmıyla; '' 1- Kaçak emval bedelinin bilirkişi raporu ile 80 TL olarak gösterilmesi karşısında ,sanığın eşinin adına kayıtlı olan aracın müsaderesinin TCK 54/3 maddesi uyarınca, işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurup doğurmayacağı ve müsaderesinin hakkaniyete uygun olup olmadığı hususları tartışılmadan yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

2.Suç tarihinin dosyada mevcut suç tutanağına göre 10/11/2011 olmasına rağmen kararda 11/11/2011 olarak belirtilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/634 Esas, 2015/739 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 108 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezasından çevrilen 500,00 TL ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, emvalin müsaderesine, traktör ve römorkun müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

4.Anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/33860 Esas, 2019/15772 Karar sayılı ilâmıyla; atılı suçun ön ödeme kapsamına alınması ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2020 tarihli ve 2020/35 Esas, 2020/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 108 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezasından çevrilen 500,00 TL ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, emvalin müsaderesine, traktör ve römorkun müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

1.Sanık müdafiin temyiz sebepleri; eksik inceleme yapıldığına, ağaçların sanığın arazisinden kesildiğine, emvalin yakacak nitelikte olduğuna ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz nedenleri; nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.10.11.2011 günü, önleme arama kararı ile sanığın idaresindeki traktöre bağlı römorkta 2 ster emval ele geçirilmiştir.

2.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda sanık tarafından gösterilen dip kökler ile ele geçirilen emvalin uyuşmadığı tespit edilmiştir.

3.Sanık savunmalarında suçlamayı kabul etmemiştir.

4.Mahkemece ön ödeme ihtarının sanığa tebliğ edildiği, ödeme yapılmadığı anlaşılmıştır. IV.GEREKÇE

A. Suçta Kullanılan Nakil Aracının Müsaderesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden

3.kişi adına kayıtlı traktör ve römorkunda 1000 kg yakacak nitelikte emval ele geçirilmesi şekilden gerçekleşen olayda 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1.Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun'un Geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibarıyla hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen Geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca sanığın eyleminin “basit yargılama usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin tutanak tarihi olan 10.11.2011 yerine 11.11.2011 olarak gösterilmesi, nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR

A. Suçta Kullanılan Nakil Aracının Müsaderesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2020 tarihli ve 2020/35 Esas, 2020/366 Karar sayılı kararında nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin karar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin bölümünün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2020 tarihli ve 2020/35 Esas, 2020/366 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.