20. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

Dairemizce verilen 27/10/2021 tarih, 2020/241 Esas, 2021/1369 Karar sayılı karar, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 14/09/2023 tarih 2022/1195 esas, 2023/5000 karar sayılı kararı ile bozulmuş olmakla, dosya okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, müvekkili şirketin, 2014 yılında kurulduğunu, müşteri hizmetleri, çağrı merkezi danışmanlığı ve proje kaynak kullanım alanlarında faaliyet gösterdiğini, müvekkili tarafından kullanılan programa istinaden, İngilizce'de kalite anlamına gelen "..." kelimesinin ilk üç harfinden yararlanılarak oluşturulan "..." ibareli marka başvurusunda bulunulduğunu, 2018/45229 numarası verilen başvurunun, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 2016/72264 ve 2018/06782 sayılı "..." ibareli markalara dayalı olarak, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca 35. sınıf hizmetler yönünden kısmen reddedildiğini, bu karara itiraz ettiklerini, YİDK tarafından 2018/06782 sayılı markanın ret gerekçesi olmaktan çıkarıldığını ancak 2016/72264 sayılı markaya dayalı olarak itirazlarının reddine karar verildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili markasının kapsamındaki hizmetlerle redde mesnet markanın kapsamındaki hizmetlerin farklı bulunduklarını, öte yandan müvekkili başvurusu ile redde mesnet markanın renk, şekil, tasarım, boyut bakımından birbirinden tamamen farklı olduğunu, bu sebeple görsel ve işitsel anlamda farklı olan markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığını, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığını, redde mesnet alınan markanın 35. sınıfın tüm alt gruplarında ciddi bir biçimde kullanılmadığını ileri sürerek, YİDK'in 2018-M-6714 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davaya konu 2018/45229 sayılı "..." ibareli marka ve kısmi redde dayanak gösterilen markalar arasında, 6769 sayılı SMK’nın 5/1-ç maddesi anlamında ayniyet ve/veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunmadığı, başvuru konusu marka ve kısmi redde dayanak gösterilen markaların kapsadıkları mal ve hizmet sınıflarının, 6769 sayılı SMK’nın 5/1-ç maddesi anlamında aynı veya aynı tür olmadığı, YİDK kararının iptali koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nın 15/08/2018 tarihli 2018-M-6714 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davalı ... vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi kapsamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, emsal mahkeme kararlarının da bu yönde olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Dairemizin 27/10/2021 tarih, 2020/241 Esas, 2021/1369 Karar sayılı kararıyla, dava konusu başvurunun kapsamından çıkarılan 35. sınıf hizmetler ile redde mesnet markanın kapsamında yer alan 35. sınıf hizmetler arasında aynılık/ayırt edilemeyecek derecede benzerlik mevcut olup, emtia benzerliğine ilişkin koşulun somut olayda gerçekleştiği, başvuruda yer alan "..." kelimesinin ayırt ediciliğe bir katkısının olmadığı, bu hali ile marka işaretleri arasında farklı renkle yazılmaları ve başvuruda yer alan "Q" harfinin içerisinin renklendirilmesi ile "A" harfinin yanına yeşil renkli bir çizgi eklenmesi dışında bir farklılık bulunmadığı, bu farklılıkların da redde mesnet marka ile başvuru arasındaki ayırt edilemeyecek derecedeki benzerliği ortadan kaldıracak nitelikte olmadığı, başvuru markası ile redde mesnet marka arasında, işaret yönünden de 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNİN 14/09/2023 TARİH VE 2022/1195 ESAS , 2023/5000 KARAR SAYILI KARARININ ÖZETİ: Dairemiz kararının, davacı vekilince temyizi üzerine anılan Yargıtay ilamı ile özetle, dava konusu markanın, beyaz arka fon üzerine yazılmış “...” kelime unsurları, Q harfinin içerisi mavi ve yeşille renklendirilmiş ve A harfinin sağ tarafına konumlandırılmış yeşil çizgi şekil unsurundan oluştuğu, redde mesnet markanın ise beyaz arka fon üzerine kahverengiyle yazılmış “...” kelime unsurundan meydana geldiği, taraf markalarında “...” ibaresi ortak olarak yer alıyorsa da başvuru konusu marka ve redde mesnet markanın şekil, renk, tasarım, yazı tipleri itibariyle birbirlerinden farklı olduğu, başvuru markasında “...” ibaresinin yer aldığı, başvuru konusu işaret ile redde mesnet marka arasında "..." ibaresinin ortaklığından kaynaklı sescil bir benzerlik olmasına rağmen, içerdikleri diğer biçim, kelime ve yazım şekli itibariyle görsel olarak birbirlerinden farklı oldukları, bu sayede ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten uzaklaştıkları, özellikle, bu farklılıklar nedeniyle başvuru konusu işaretin redde mesnet markanın aynısı veya ayırt edilemeyecek kadar benzeri olmadığı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği gerekçesiyle Dairemiz kararının davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dairemizce usul ve yasaya uygun bulunan bozma ilamına uyulmuştur.

Dairemizce uyulmasına karar verilen bozma ilamında da açıklandığı üzere, başvuru konusu “...” ibareli marka ile redde mesnet “...” ibareli marka arasında, şekil, renk, tasarım, yazı tipleri itibariyle aynılık ya da ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığı, SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı anlaşıldığından, başvurunun reddine ilişkin dava konusu YİDK kararı yerinde görülmemiş, davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

1.Davanın KABULÜ ile ... YİDK'nın 15/08/2018 tarih ve 2018-M-6714 sayılı kararının İPTALİNE,

2.İdari nitelikte bulunan marka başvurusunun tescili işlemlerinin devamına yönelik talebin REDDİNE,

3.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu karar ve ilam harcından peşin alınan 35,90-TL harcın mahsubu ile kalan 391,7‬0-TL'nin davalı ... ve ... tahsili ile Hazineye irat kaydına,

4.Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. hükümlerine göre belirlenen 25.500,00-TL maktu vekalet ücretinin davalı ... ve ... alınarak davacıya verilmesine,

5.HGK'nun 22.03.2017 tarih, 2017/78-521 E.,K. sayılı ilamında açıklandığı üzere tescil işleminin devamına yönelik talep ayrı bir dava olmadığından bu talebin reddi nedeniyle davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

6.Davacı tarafından ilk derece yargılaması sırasında yapılan 750,00-TL bilirkişi ücreti, 69,00-TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 96,00-TL tebligat ve posta gideri, 292,10-TL temyiz kanun yoluna başvurma harcından oluşan toplam 1.207,1‬0-TL yargılama giderine, 35,90-TL peşin harç, 35,90-TL başvurma harcı eklenerek oluşan toplam 1.278,9‬0-TL'nin davalı ... ve ... alınarak davacıya verilmesine,

7.Davalı ... ve ... tarafından ilk derece yargılamasında ve istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin anılan davalının uhdesinde bırakılmasına,

8.Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine (HMK m.333),

9.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından davalı ... ve ... istinaf başvurusunda peşin olarak alınan 44,40-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 383,2‬0-TL istinaf karar ve ilam harcının davalı ... ve ... tahsili ile Hazineye irat kaydına,

10.Dairemizce bozma ilamı üzerine duruşma açıldığından Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2021/2-96 Esas 2021/205 Karar sayılı ilamı gereğince yapılan istinaf duruşması nedeniyle taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, duruşmaya katılan davacı vekili, davalı ... ve ... vekilinin yüzlerine karşı yapılan açık yargılama sonucunda 17/01/2024 tarihinde HMK 361 maddesi uyarınca kararın taraflara tebliğinden itibaren 2 haftalık süre içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere oy birliği ile karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 01/02/2024