4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Ruhsatsız inşaatın bulunduğu yerin belediye sınırları içinde kalıp kalmadığının ve özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığının araştırılması, mücavir alanın 184/1. madde kapsamında bulunmadığının dikkate alınması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2.Kabule göre, 5271 sayılı C.MK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.

TCK'nın 50. maddesi uyarınca hapis cezası paraya çevrilen ve sabıkasız olan sanığın, ruhsata aykırı yapıyı kendine ait taşınmaz üzerine yapması karşısında, yakınan ve kamunun uğradığı maddi bir zararın bulunmadığı ve TCK'nın 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmayacağı da gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin diğer koşulların varlığının irdelenip tartışılması gerekirken "kamunun zarara uğramasına sebebiyet verdiği'' biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.