9. Ceza Dairesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli, 2015/107 Esas, 2015/205 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Katılan mağdur vekilinin temyiz isteği; hükümleri temyiz etme isteklerinden ibarettir.

İlk Derece Mahkemesince; ''Dosya arasına celb edilen belgeler, suça sürüklenen çocuk savunması, müşteki ve mağdur beyanları, doktor raporları ve tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinde; Katılan mağdur ...'in olay tarihinde ... Mahallesi ... sokak üzerinde yürüdüğü esnada aynı mahalleden tanıdığı suça sürüklenen çocuk ...'in hiçbirşey söylemeden kolundan tutarak boş araziye götürdüğü ve ikisi de giyinik halde olduğu halde mağduru yere yüz üstü yatırarak suça sürüklenen çocuğun katılan mağdurun üzerine hareketsiz bir şekilde yatarak cinsel eylemde bulunduğu anlaşılmış ise de, Niğde Devlet Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından tanzim edilen 05.02.2014 tarihli rapor ile Dr. Ekrem ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince tanzim edilen 26.06.2014 tarihli raporlara göre suça sürüklenen çocukta hafif derecede mental retardasyon mevcut olduğu, bu haliyle suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia edilen fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu, suç tarihinde ve halen ceza ehliyetinin bulunmadığı, TCK 32/1 maddesinden istifa edebileceğinin bildirildiği anlaşılmakla TCK 32/1, CMK 223/3-a maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa ceza verilmesine yer olmadığına ve 5395 sayılı yasa hükümleri doğrultusunda velisine teslimine karar vermek gerekmiş ve yukarıda anlatılanlar ışığında mahkememizde oluşan vicdani kanaatin tezahürü olan aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.'' gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli, 2015/107 Esas, 2015/205 Karar sayılı kararı ile katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.