4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 07.12.2015 tarihinde davacıların eşi/babası olan destek Özbey Teber’in idaresinde bulunan 38 DE 128 plakalı araçla tek taraflı trafik kazası yaptığını, yaptığı kaza neticesinde vefat ettiğini, davalının aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacılar bakımından alacaklı ve borçlu sıfatı birleşmesi nedeniyle destek tazminatı talebinin teminat kapsamında olmadığını, sürücünün tam kusuru ile açılan davanın haksız olduğunu, dava dilekçesinde bahsi geçen aracın 30.09.2015-30.09.2016 tarihleri arası ... poliçesi ile davalıya sigortalı olduğunu, kazanın 07.12.2015 tarihinde meydana geldiğini, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren yeni şartlar uyarınca davacının talebinin teminat dışı olduğunu, davacılara SGK tarafından bir ödeme yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi gerektiğini, davacıların destek sıfatlarının araştırılarak ispat edilmesi gerektiğini, asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, olay tarihinden itibaren faiz talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...muris sürücünün %100 kusuru ile meydana gelen tek taraflı trafik kazasında ölümü nedeniyle geriye kalan davacı mirasçılarının 3.kişi sayılamayacağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan trafik sigortası genel şartlarına göre destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin teminat dışında bırakıldığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; Trafik Sigortası Yeni Genel Şartlarının yasalara, sorumluluk hukuku ilkelerine ve Yargıtay'ın yerleşik kararlarına aykırı olduğunu, bu nedenle davanın reddinin yerinde olmadığını, davacıların 3. kişi konumunda olduğunu, destek tazminatı almaya haklarının olduğunu belirterek kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... sürücü/desteğin sevk ve idaresindeki araç ile 07.12.2015 tarihinde kendi kusuru ile sebebiyet verdiği kazada hayatını kaybettiği, poliçenin düzenlenme tarihinin de 30.09.2015 tarihi olduğu, davalının sorumluluğunun kapsamının 01.06.2015 yani davaya konu trafik kazasından önce yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları’na göre belirleneceği, Genel Şartların "Teminat Dışında Kalan Haller" başlıklı A.6. maddesi (d) bendinde; "destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı talepleri" teminat kapsamı dışında bırakılmış olup bu nedenle kendi ölümüne neden olan sürücünün(desteğin) tam kusuruna isabet eden destek tazminatı talebinin ... poliçesi teminatı kapsamında olmadığı" gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; Trafik Sigortası Yeni Genel Şartlarının yasalara, sorumluluk hukuku ilkelerine ve Yargıtay'ın yerleşik kararlarına aykırı olduğunu, bu nedenle davanın reddinin yerinde olmadığını, davacıların 3. kişi konumunda olduğunu, destek tazminatı almaya haklarının olduğunu belirterek kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 07.12.2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacıların desteğinin sevk ve idaresinde bulunan araç ile neden olduğu kaza sonucu vefat etmesi nedeniyle aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısından destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3.Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, muris sürücünün 07.12.2015 tarihinde %100 kusuru ile meydana gelen tek taraflı trafik kazasında ölümü nedeniyle geriye kalan davacı mirasçılarının 3.kişi sayılamayacağına, olay tarihinde yürürlükte bulunan trafik sigortası genel şartlarına göre destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin teminat dışında bırakılmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.