7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/565 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, dava konusu gümrük kaçağı sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; sanığın cezalandırılması gerekirken verilen beraat kararının usul ve Kanun'a aykırı olduğuna ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

1.16.12.2015 tarihinde devriye görevini ifa eden kolluk görevlilerinin Eminönü otobüs durakları civarında durumundan şüphelenerek durdurdukları sanığın omzunda taşıdığı siyah poşette 240 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında, sigaraları içmek amacıyla aldığını, ticari amacının olmadığını söyleyerek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Dava konusu gümrük kaçağı sigaraların ele geçirildiği iş yerinde arama yapılmasına dayanak teşkil eden, sanık veya kaçak eşya konusunda usulüne uygun olarak alınan bir arama kararının olmadığı görülmüştür. IV. GEREKÇE

16.12.2014 tarihli olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; kolluk görevlilerinin poşetle ... sanığın durumundan şüphelenmeleri üzerine sanığı durdurarak poşette yaptıkları aramada, 240 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirmeleri şeklinde gerçekleşen olayda; her ne kadar mahkemece, arama kararı olmadığından bahisle sanığın beraatine karar verilmiş ise de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.01.2017 tarihli, 2016/7-65 Esas ve 2017/21 Karar sayılı ilamında; bir suçla karşılaştığında suça el koymak, önlemek, sanık ve suç delillerini tespit etmekle görevli ve yetkili olan polislerin, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenime göre; poşet ile görülen sanığın durumundan şüphelendikleri, oluşan bu makul sebep nedeniyle yanına gittikleri ve sanığı durdurdukları, suçüstü halinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, poşette bulunan sigaraların basit bir inceleme ile tespit edilebileceği, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan sigaraların ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceğinin belirtildiği, somut olayda da açıklanan nedenlerle aramanın hukuka uygun olduğu ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kaçak sigaraların miktar itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu, anlaşılmakla sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/565 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.