10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bingöl 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/165 Esas, 2021/373 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10.

Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2022/166 Esas, 2022/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanığın temyiz talebinden vazgeçmesi nedeniyle dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 3. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 5. Olay yerini gösteren kamera görüntüleri ve önleme arama kararının dosya arasına alınmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

14.01.2021 tarihinde kolluk görevlilerince durdurulan 34 ... plakalı araçta yapılan kontrollerde 12 numaralı bagaj fişi bulunan çantaya narkotik dedektör köpeğinin tepki verdiği, bunun üzerine 12 numaralı koltukta oturan sanığa çantanın kendisine ait olup olmadığının sorulduğu, çantanın kendisine ait olduğunu söylemesi üzerine alınan yazılı arama kararına istinaden yapılan aramada, sanığın çantasında kişisel kullanım sınırının çok üzerinde, bidon içerisinde salça ve gres yağı ile saklanmış vaziyette uyuşturucu maddelerden THC ihtiva eden esrar elde edilmesine elverişli hint kenevir bitkisi ele geçirilen olayda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca cezasında 1/6 oranında indirim yapılmasına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Sanığın 05.10.2022 tarihli dilekçesinde temyiz talebinden vazgeçme iradesi açık olmadığından, Dairemizin 31.10.2022 tarih ve 2022/14124 esas sayılı yazısı ile sanığın Edirne Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla alınan 09.11.2022 tarihli beyanında temyiz isteğinden vazgeçmediğini belirttiği ve 07.11.2022 tarihli dilekçesinde de 05.10.2022 tarihli dilekçesini sehven verdiğini beyan ettiği anlaşılmakla Tebliğnamedeki iade görüşüne iştirak edilmemiştir.

A. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükmün gerekçesinin 5271 sayılı Kanun'un aradığı şartları taşıdığı ve dosya kapsamına göre yargılamanın sonucuna etki edecek nitelikte bir eksiklik olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe karar verilen İstanbul 29.

Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/102 Esas ve 2016/41 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan ilamın Bingöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/87 Esas ve 2015/291 Karar sayılı ilamı olduğu ve sanığın bu ilamda yer alan suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrür hükümleri uygulanan Bingöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/391 Esas ve 2016/734 Karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrüre esas alınması gerekirken, İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/102 Esas ve 2016/41 Karar sayılı kararının ikinci kez tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde B numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2022/166 Esas, 2022/330 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “'Sanık hakkında Bingöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/391 Esas ve 2016/734 Karar sayılı ilamı ile "silahla basit yaralama" suçundan hükmolunan 6 ay hapis cezası nedeniyle, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.