10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Kemalpaşa 3.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2014 tarihli ve 2014/154 Esas, 2014/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına dair hükmün, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 13.10.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

C. Sanığın denetim süresi içinde 07.06.2015 tarihinde işlediği suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan Turgutlu 1.

Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.02.2016 tarihli ve 2015/513 Esas, 2016/105 Karar sayılı mahkûmiyet kararının ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2016/169 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanığın Çamlık Restaurantın işletmecisi olduğu, suç tarihinde başkaca bir soruşturma ile ilgili olarak söz konusu işletmeye giden kolluk kuvvetince işletmenin mutfak bölümünde esrar olduğu değerlendirilen bitkinin ele geçirildiği, söz konusu bitki için alınan kriminal raporda bitkinin THC ihtiva eden uyuşturucu özellikte esrar olduğu tespitinin yapıldığı, sanığın alınan savunmasında üzerine atılı suçu kabul ettiğinden bahisle açılan kamu davasında sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği için, bu durumda, uyuşturucu madde kullanma suçları için özel bir düzenleme olması nedeniyle, aynı Kanun'un dördüncü fıkrasında belirtildiği üzere; Sanığın erteleme süresi zarfında;

a)Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b)Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c)Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, Hâllerinde hakkındaki hükmün açıklanabileceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde işlediği "suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği gerekçesiyle, şartları oluşmadan hükmün açıklanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Başkaca yönleri incelenmeyen Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2016/169 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.