11. Ceza Dairesi

Şikayetçi kurum vekilinin temyizi yönünden; kovuşturma evresinde usulüne uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edildiği halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 ve 238 inci maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak davaya katılma talebinde bulunup katılan sıfatını kazanmayan şikayetçinin, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı,

Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden ise; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/437 Esas, 2015/504 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

1.Şikayetçi vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile verilen beraat kararının bozulmasına,

2.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Vekilinin Temyizi Yönünden

Kovuşturma evresinde usulüne uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edildiği halde, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve 238 inci maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak davaya katılma talebinde bulunup katılan sıfatını kazanmayan şikayetçinin, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.06.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR

A. Şikayetçi Vekilinin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/437 Esas, 2015/504 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/437 Esas, 2015/504 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.