11. Ceza Dairesi

Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2021/899 Esas, 2023/16 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği, Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar için temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 1 hafta olmasına rağmen, gerekçeli kararda temyiz süresi 15 gün olarak gösterilerek taraflar temyiz süresinde yanıltıldığından temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 tarihli ve 2011/3-222 Esas, 2012/5 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, önödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırının 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci bendine göre belirlenmesi gerektiğinden, önödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını tayin edeceği nazara alındığında; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının 3.000,00 TL'ye çıkartılmış olması karşısında; sanıklar hakkında bozma üzerine verilen ve 5809 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan önödemeye esas alınan 1.116,60 TL'nin miktar itibarıyla belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, katılanın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.