4. Ceza Dairesi

Madde-i mahsusa belirtmek suretiyle hakaret suçundan sanık ...’nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 125, 43,52. maddeleri uyarınca 120 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 53/1. maddesinde sayılan haklardan velayet – vesayet ve kayyumluk hakları bakımından şartla tahliye tarihine kadar olmak üzere cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına dair İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2007 tarihli 2006/912 esas 2007/323 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 08.09.2009 gün ve 49652 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2009 gün ve 209834 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “ Yargıtay 8. Ceza Dairesinin benzeri bir olay sebebiyle vermiş olduğu 09.04.2007 tarihli ve 2007/3365 – 2892 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesine göre belli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebilmesi için kişi hakkında hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği özetilmeden, adli para cezasına hükmolunan sanık hakkında anılan maddedeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir. Gereği görüşüldü;

İncelenen dosyada sanığın hakaret suçu nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 125/1, 43, 52. maddeleri yarınca 120 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilip, hükmün müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemesince verilen cezanın niteliği ve niceliğine göre temyiz isteğinin reddine ilişkin olarak verilen kararın yine müdafiin temyizi nedeniyle Yargıtay 4.Ceza Dairesince yerinde bulunarak onanması ve esasa ilişkin temyiz incelemesi yapılmaması karşısında yasa yararına boza isteğine başvurma koşulunun gerçekleştiği görülerek esas hakkında incelemeye geçildi. 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 53/1. maddesinde hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonuçlarından olarak hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiği belirtilmiş ve anılan ilk fıkrada bu konuda şu hüküm yer almıştır; “Kişi kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak…yoksun bırakılır”

Görüldüğü üzere yasada hak yoksunluğuna hükmedilebilmesi için, kişinin mahkum edildiği cezanın ‘hapis cezası’ olması gerektiği belirtilmesine karşın, mahkemenin hakkında adli para cezasına hükmettiği sanığın yasada belirtilen haklardan yoksunluğuna karar verilmesi hukuka aykırı görüldüğünden, 5271 sayılı CYY’nın 309/4-d. maddesi uyarınca; İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.3.2007 tarihli ve 2006/912 esa, 2007/323 sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, bozulan kararda yer alan; 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ve sanığın haklarından yoksun kılınmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına, karardaki öbür hususların olduğu gibi bırakılmasına, 27.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.