8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; hükmolunan cezanın süresi itibariyle kabulünde kanuni olarak oluşmayan duruşma talebinin reddine karar verilmekle; gereği düşünüldü.

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2019 tarihli iddianamesi ile sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2020 tarihli kararı ile sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 02.02.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kabulü ve istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

1.Sanık ... müdafinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, suçun cinsel amaçla işlendiğine dair delil olmadığına, tam olarak tespit edilemeyen silahtan sayılan aletten dolayı artırım yapılmasının hukuka uygun olmadığına, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil olmadığına yöneliktir.

2.Sanık ... müdafinin temyiz istemi, sanığın diğer sanıkla beraber fikir ve eylem birliği içinde hareket etmediğine, suçun silahla işlendiğine dair delil bulunmadığına, suçun cinsel amaçla işlendiğine dair delil bulunmadığına yöneliktir.

3.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, sanıkların üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine, lehe indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanıkların birlikte hareket ederek katılanı zorla araca bindirerek ormanlık alana götürdükleri iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanıkların üzerilerine atılı suçların sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk derece Mahkemesince verilen hükümde katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi dışında hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek, katıla kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesiyle istinaf istemlerinin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Katılanın aşamalarda ifadesinde sanık ...'in elindeki mendille kendisine bir şey koklatmaya çalıştığı şeklindeki ifadesi ile katılan Kurum tarafından dosyaya sunulan ve dava konusu olayla ilgili olarak basına yansıyan, kaçıran kişinin kaçırılan kişiye elindeki bezi tutup bayıltmaya çalıştığına dair bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, Mahkeme tarafından sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasında isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamede bu konuda yer alan bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Katılanın aşamalarda alınan istikararlı ifadeleri, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik ve dolaylı ikrar içeren savunmaları, tanık anlatımı ve tüm dava dosyası kapsamından suçların sübut bulduğuna dair ilk derece Mahkemesi kararını hukuka uygun bulam istinaf mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık ... ve ...müdafileri ile katılan kurum vekilinin yukarıda yer alan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 02.02.2021 tarihli kararında sanıklar müdafileri ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.