8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile davanın yeniden görülerek sanığın üzerine atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafinin temyiz istemi, mağdurun yaş konusunda sanığı yanılttığına, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, sanığın cinsel istismar suçundan cezalandırılmış olması ve alıkoyma eyleminin istismar eylemi ile sınırlı olduğundan beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

Dava konusu olay; sanığın 15 yaşından küçük olan mağduru rızasıyla olay yerine götürdüğü iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın mağduru zorla hürriyetinden yoksun bıraktığı kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece Mahkemesince verilen hükümde, mağdurun sanık tarafından zorla alıkonulduğuna dair mağdur beyanı dışında delil bulunmamış olup, mağdurun 15 yaşından küçük olması nedeniyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Mağdur ile sanığın internet ortamında tanıştıkları, burada sanığın kendisini "Sarp Tolga" adıyla ve bir şarkıcı resmi kullanarak mağdura tanıttığı, olay günü mağdur ile sanığın buluştukları, araba ile yaklaşık 20-25 dakika gittikten sonra sanığın toprak yol üzerinde aracı durdurduğu ve kapıları kilitleyerek mağdura cinsel amaçla saldırdığı olayda, sanığın hile ve cebir kullanmak sureti ile üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek Kanun'un aynı maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan suçun sübut bulabilmesi için 15 yaşından küçük mağdurun evi terk etme kastıyla hareket etmesinin gerektiği, dava konusu dosyada ise suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olan mağdur ...'in evi terk etme kastı ile hareket ederek sanıkla bulaşmadığı gibi, sanık tarafından ad ve kişisel özellikleri konusunda olayın başından itibaren hile kullanılması, olay yerinde ise sanık tarafından aracın kapılarının kilitlendiği hususları bir arada değerlendirildiğinde, suçun hile ve cebir kullanılarak işlendiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarih, 2021/55 Esas sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği ve kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.