11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2015 tarihli ve 2015/851 Esas, 2015/1508 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

1.Sanığın, trafikte seyir halinde iken durumundan şüphelenilerek polis ekipleri tarafından durdurulduğu, yapılan kimlik kontrolünde üzerinde kendi fotoğrafı bulunan amcaoğlu ... adına düzenlenmiş kimlik belgesi ibraz etiği, ayrıca yapılan üst aramasında yine üzerinde kendi fotoğrafı bulunan kayınbiraderi ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı bulunduğu, bu surette resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması için dava açılmıştır.

2.Sanık, aşamalarda alınan savunmasında suçunu ikrar etmiştir.

3.... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 02.04.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre; suça konu nüfuz cüzdanlarının külliyen sahte oldukları ve aldatıcılık niteliğinin bulundukları belirtilmiştir.

4.Mahkemesince sanığa atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluştuğu kabul edilerek sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanık ikrarı, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sahte belge sayısı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak;

5.Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği; sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/463 Esas, 2006/433 Karar sayılı 4 yıl hapis cezasına ilişkin ilamı yerine daha az cezaya hükmolunan ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2006 tarihli, 2004/326 Esas ve 2006/162 Karar sayılı mahkûmiyet ilamının tekerrüre esas alınması hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ...

36.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2015 tarihli ve 2015/851 Esas, 2015/1508 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "...

3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/463 Esas, 2006/433 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünden dolayı tekerrür şartları oluştuğundan, TCK' nın 58 inci maddesinin 6 ncı ve 7 nci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnama'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.