8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında ifitra suçundan, 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 19.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu kabul edilerek 7035 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında iftira suçundan beraat kararı verilmiştir.

1.Katılan ... vekilinin temyiz isteği; sanığın eyleminin şikayet hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

2.Katılan ... vekilinin temyiz isteği; sanığın eyleminin şikayet hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın, polis memuru olan katılanlar ... ve ...'a komşusunu şikayet etmesi nedeniyle başlatılan soruşturma kapsamında katılanların olay yerinde yağ dökülen yerdeki kapının alt kısmından parmak izi almadan gittiklerine dair şikayette bulunduğu ve katılanlar hakkında işlemediklerini bilmesine rağmen şikayette bulunmak suretiyle haklarında soruşturma başlatılmasına neden olarak iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay yeri inceleme raporu incelendiğinde; ikametin kapısı ve merdiven yolu tutamaklarında kimyasal tozlama yöntemi ile parmak izi incilemesi yapıldığı tespit edildiğinden sanığın olay yeri ve parmak izi inceleme çalışması yapıldığını bilmesine rağmen kolluğa ve savcılığa müracaat ederek katılanlar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan soruşturmaya başlanılmasına sebebiyet vermek suretiyle zincirleme şekilde iftira suçunu işlediğinden bahisle sanığın eyleminin iftira suçunu oluşturduğu belirlenerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Komşusu ile problem yaşayan sanığın şikayetinin katılan polis memurlarının parmak izi çalışması yapmamaları şeklinde değil, kapının alt tarafı yerine üst tarafından parmak izi aldıkları şeklinde olduğu, sanığın eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın iddiasını ispat edememesi tek başına iftira suçuna vücut vermeyeceğinden, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında ifitra suçundan kurulan mahkumiyet hükmü Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak, beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerekmektedir. Somut olayda; sanığın, katılanlar hakkındaki şikayet dilekçesinin içeriğinin olay yeri inceleme raporu ile doğrulanması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu bu nedenle yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan dolayı beraatine ilişkin hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 19.06.2023 tarihli kararında katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.