20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/11/2023 tarih ve 2023/427 E. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: İhtiyati tedbir isteyen davacı vekili, "..." markasının müvekkilinin turizm hizmet sektöründe faaliyet gösteren tescilli markası olduğu, davalı tarafa ait "https://www.....com/" isimli internet sitesinde müvekkile ait tescilli markanın izinsiz kullanıldığını ve markayla verilen hizmete yönelik maddi gerçeği yansıtmayan, tüketiciyi yanıltan ve hakarete varan şikayetler ve yorumlar yapıldığını, markanın bilinirliği göz önünde bulundurulduğunda müvekkilinin sunduğu hizmete ilişkin tüketici deneyimlerinin bir haber niteliği taşıdığını, karşı tarafın iş modelinde markalar hakkında şikayet yazan kişilerin gerçekten müşteri olup olmadığının tespit edilmesi noktasında denetim mekanizması bulunmadığını, kullanıcılara tanınan ifade özgürlüğünün de sınırsız olmadığını, müvekkilinin markası hakkındaki haksız şikayetlerin davalının internet sitesinden kaldırılmasının gerektiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi talebiyle açtığı davada müvekkilinin markaların haksız ve yetkisiz şekilde "https://www.....com/" internet sitesinde kullanımının HMK'nın 389 ve devamı madde hükümleri gereğince ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dosyanın mevcut durumu itibariyle markaya tecavüz ve haksız rekabet koşullarının mevcudiyeti ve savunmada ileri sürülebilecek konuların ispata muhtaç durumda olduğu, kullanıldığı tespit edilen markaların davacının markalarına tecavüz edip etmediğinin veya haksız rekabete yol açıp açmadığının bu markaları kullanan kişilerin taraf olacağı bir yargılama sonucunda karara bağlanabileceği, ara karar tarihi itibariyle ihtiyati tedbir için HMK'nın 390/3. maddesi uyarınca yaklaşık ispat koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle, ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: İhtiyati tedbir isteyen davacı vekili, müvekkilinin tescilli markasına tecavüz edildiğini, müvekkiline ait marka izinsiz kullanılarak ve markanın itibarına yönelik hassasiyetten faydalanılarak haksız çıkar elde edildiğini ileri sürerek, yerel mahkeme ara kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve talebin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Dava, ihtiyati tedbir istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, bu aşamada yaklaşık ispat koşulunun gerçekleşmediğinden ilk derece mahkemesince ihtiyati tedbir talebinin reddinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ihtiyati tedbir isteyen davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.İhtiyati tedbir isteyen davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcı ihtiyati tedbir isteyen davacı tarafından istinaf başvurusunda peşin olarak yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

3.İstinaf aşamasında ihtiyati tedbir isteyen davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

5.Kararın tebliği ve harç tahsil işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yapılmasına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 18/01/2024 tarihinde HMK'nın 362/1-f maddesi uyarınca KESİN olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 03/02/2024