9. Ceza Dairesi

CMK'nın 42/1. maddesi hükmü karşısında, sanığın eski hale getirme talebi üzerine karar verme yetkisi bu talebin yanında temyiz itirazları da yapılmış olduğundan Yargıtaya ait olup yerel mahkemece duruşma açılarak verilen 26/01/2012 tarihli eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu belirlenip, hükümde kanun yolu süresinin başlangıcına ilişkin olarak "tefhimden itibaren" denilmek suretiyle yokluğunda karar verilen sanık yanıltıldığından ve kanun yoluna başvuru şekli açıkça belirtilmeyerek tereddüte neden olunduğundan, ayrıca sanığa 11.08.2010 tarihinde yapılan tebligatın zarfının üzerinde içeriğinin belirtilmemesi nedeniyle gerekçeli kararın tebliğ edilip edilemediği de anlaşılamadığından, sanığın eski hale getirme talebinin yerinde ve temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1.02.04.2008 tarihli haciz tutanağı ile kendisine muhafaza için bırakılan mahcuz eşyaların uhdesinde olduğunu iddia eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mahcuzların mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Kabul ve uygulamaya göre de; a- Borcu nedeniyle muhafazası için kendisine bırakılan malların sahibi olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini, b- Hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerekirken uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.