4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre her ne kadar yaralama suçu nedeniyle verilen ceza kesinlik sınırının altında ise de, sanıkların temyizi suçun niteliğine yönelik olduğundan dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık ...'ın, müşteki ...'yı iş ve çalışma hürriyetini ihlal amacıyla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması eyleminin, TCK'nın 119/2. maddesi uyarınca 117/1 maddesi kapsamında kalması karşısında, sanığın ayrıca TCK'nın 86/2 maddesi gereğince cezalandırılamayacağının gözetilmemesi,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi CMK'nın 231/6-c maddesinde belirtilen zarar kavramının belirlenebilir ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı gözetilip, adli sicil kayıtlarına göre sabıkası bulunmayan sanık ... ve mahkumiyet ilamlarının silinme koşulları oluşan sanıklar ... ve ...'ye yükletilen iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunun mağdurunun, ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu açıklanarak sanıkların hukuksal durumunun, yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "sanıkların müştekinin zararını karşılamamış olmaları" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki ret ve onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...