4. Ceza Dairesi

Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında tayin olunan hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık ... hakkındaki hükmün ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli ve 2017/40 Esas, 2018/317 Karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 gün ve 2023/61933 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2017 tarihli ve 2017/5 Esas, 2017/673 Karar sayılı kararını kapsayan dosya aslının istinaf incelemesine esas olmak üzere İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiş olması nedeniyle dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/01/2017 tarihli ve 2017/8603 soruşturma, 2017/2686 Esas, 2017/2230 Karar sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 Kararı ile adı geçen sanıkların mahkumiyetine karar verilmiş ise de, adı geçen sanıklar hakkında yargılamaya konu aynı eylemden daha önce İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.12.2016 tarihli ve 2016/176762 soruşturma, 2016/48046 Esas, 2016/40426 Karar sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasını takiben yapılan yargılama neticesinde, İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2017 tarihli ve 2017/5 Esas, 2017/673 Karar kararı ile sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7 nci maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında "Aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir" hükmü yer almaktadır. Mükerrer davadan bahsedilebilmesi için, sanık hakkında açılan her bir davanın tarafları, suç tarihleri ve olayının aynı olması gerekmektedir. Bu bilgiler ışığında sanıklar hakkında mükerrer açıldığı iddia edilen kamu davaları incelendiğinde;

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.01.2017 tarih 2017/8603 soruşturma ve 2017/2686 Esas sayılı iddianamesiyle, sanığın hakaret suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, suç tarihinin 03.12.2016 mağdurların ... ve ... olarak gösterildiği, yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.05.2018 tarihli ve 2017/40 Esas, 2018/317 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mahkumiyet, sanık ... hakkında ise hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yine aynı sanıklar hakkında, İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.12.2016 tarih 2016/176762 soruşturma ve 2016/48046 Esas sayılı iddianamesiyle; mağdurlar ... ve ...'e yönelik 03.12.2016 tarihinde hakaret suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2017 tarih ve 2017/5 Esas 2017/673 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun' un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında tayin olunan hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık ... hakkındaki hükmün ise 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararların istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

İncelenen dosyalarda aynı sanıkların aynı eylemleri nedeniyle iki farklı kamu davası açıldığı ve iki ayrı hükmün bulunduğu anlaşılmıştır. Bu itibarla İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.05.2018 tarihli ve 2017/40 Esas 2018/317 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.05.2018 tarihli ve 2017/40 Esas, 2018/317 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.Aynı Kanun maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması HÜKÜMLERİNİN KALDIRILMASINA, mükerrer açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.