11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/528 Esas, 2015/800 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; ikrarı olmasına rağmen alt sınırdan hüküm kurulmamasının yanlış olduğuna, seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Sanığın yurda giriş yapacağı sırada kimliği sorulduğunda rapora göre tamamen sahte suça konu nüfus cüzdanını sunması eylemi nedeniyle hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanığın atılı suçu ikrar ettiği, alınan bilirkişi raporunda belgenin tamamen sahte olduğunun, yapılan sahteciliğin aldatma (iğfal) kabiliyetinin bulunduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından sanığın ikrarı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul ederek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak,

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olarak hüküm fıkrasına 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılmış ise de, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenle, Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/528 Esas, 2015/800 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hükmün 6 numaralı paragrafında yer alan "... mahkum edildiği ve bu şekilde..." ibaresinden sonra "Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ile" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.