8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

1.İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2019 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ve silahla tehdit suçundan 3 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi hükmünün, sanığın silahla tehdit suçundan mahkumiyetine ilişkin kısmı çıkartılmak suretiyle hükmün 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun' un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, soyut müşteki beyanı dışında delil bulunmadığına, re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine, lehe olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanığın, gece vakti müştekinin kullandığı ticari taksiye zorla bindiği, müştekiyi bıçakla tehdit ederek hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince sanığın müştekiyi silahla tehdit ettiği ve silahla hürriyeti tahdit eyleminde bulunduğu polislerin dur ihtarına rağmen müştekinin durmasını engellediği kabul edilerek silahla tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir. B- Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Bölge Adliye Mahkemesince;"...Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sırada elinde bulunan bıçakla mağduru tehdit etmesi karşısında; tehditin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu nazara alındığında ayrıca silahlı tehdit suçundan cezalandırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde iki ayrı suçtan hükümler kurulması,..." hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkumiyetine ilişkin kısım çıkartılmak suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

1.Dava dosyası içeriği, müştekinin anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, soyut müşteki beyanı dışında delil bulunmadığına, re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığı anlaşılmakla kararda bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarihli kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.