7. Ceza Dairesi

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması nedeniyle, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakcılıkla mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan doğrudan zarar görenin Gümrük İdaresi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında Kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2012 tarihli ve 2011/721 Esas, 2012/260 Karar sayılı kararıyla sanığın 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanun'un (5015 sayılı Kanun) Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet suçundan 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Sanığa tebliğ edilen kararın davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan kurum olan Gümrük İdaresine tebliğ edilmeden, 11.05.2012 tarihinde kesinleşme işlemlerinin yapıldığı anlaşılmıştır.

2.Denetim süresi içinde kasten yeni suç işlediği yönünde yapılan ihbar nedeniyle yeniden ele alınan dosyada sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hüküm, Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/1227 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararıyla açıklanmıştır.

3.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesi üzerine Hatay 1. Asliye Ceza mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/1678 Karar sayılı kararıyla sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 3 ... 10 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezasına hak yoksunluklarına, dava konusu akaryakıtın müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

Sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı araçta stepne arkasına gizlenmiş orijinal olmayan depo içerisinde 150 litre motorin ele geçirildiği, kaçak akaryakıtın Suriye sınırından ülkeye sokulduğu anlaşılmıştır.

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2012 tarihli ve 2011/721 Esas, 2012/260 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ancak kararın 5607 sayılı Kanun uyarınca suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Gümrük İdaresine tebliğ edilmediği, 09.03.2012 tarihli hükme yönelik Gümrük İdaresinin itiraz hakkı bulunduğundan anılan kuruma tebliğ edilmeyen hükmün henüz kesinleşmediği ve dava zamanaşımı süresinin durmadığı, bu nedenle de hükmün açıklanmasına dair 14.01.2016 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu, 14.01.2016 tarihli karar hukuki değerden yoksun olduğundan 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımını kesen en son işlemin 25.01.2012 tarihli mahkeme huzurunda savunma alma işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/1678 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince MÜSADERESİNE, nakil aracı üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılarak sahibine İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.