6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki iflasın kapatılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacılar vekilinin duruşma isteğinin mahiyetten reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin dava dışı ... A.Ş.'nin ... denetimi neticesinde tedrici tasfiyesine karar verildiğini ve yönetim kurulu üyeleri olan davacıların da bu nedenle şahsi iflaslarına karar verildiğini ancak tüm aracı kurumun borçlarının tamamının ödenmesi nedeni ile kendilerinin de şahsi iflasını gerektirecek halin ortadan kalktığını ileri sürerek iflasın kapatılmasını talep ve dava etmiştir.

Bir kısım alacaklılar davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile aracı kurumun tüm borçlarının ödenmiş olmasının davacıların şahsi iflaslarının kaldırılması için yeterli olmadığı, davacıların borçlarının ödendiğine yönelik iddia bilgi ve belge olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.04.2022 tarih, 2022/552 Esas, 2022/621 Karar sayılı kararı ile mahkemenin gerekçeli kararı istemciler vekiline 17.02.2022 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf başvuru dilekçesinin ise 02.03.2022 tarihinde verildiği, yasal on günlük sürenin son günü 27.02.2022 pazar gününe geldiğinden, 28.02.2022 pazartesi günü akşamı dolduğu, dolayısıyla istinaf başvuru dilekçesi on günlük istinaf süresi geçtikten sonra verildiği, kararda istinaf süresinin 2 hafta olarak gösterilmesi sonuca etkili olmadığı, süresinden sonra yapılan istinaf istemleri hakkında,

HMK'nın 346/(1) maddesi mahkemece bir karar verileceği gibi, aynı Kanunun 352/(1)-c maddesi hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince de karar verilebileceğinden istemciler vekilinin süresinden sonra sunduğu istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Gerekçeli kararda istinaf süresinin 2 hafta olarak belirlendiği, bu sürenin genel hükümler çerçevesinde belirlenen ve Kanunda yazılı olan bir süre olup, tarafın yanılmasına sebep olabilecek mahiyette bulunması sebebiyle mahkemenin, tarafı kanun yolu süresi bakımından yanıltmış olması karşısında davacı vekilinin istinaf isteminin süresinde olduğunun kabulünde zorunluluk olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin kabulüyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin, istinaf isteminin süre yönünden reddine ilişkin kararı yerinde görülmemiş, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, HMK'nın 356/(2) maddesi uyarınca, istemciler vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarı ile davacılar hakkında tedrici tasfiyeye ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğini beyan ederek, kararın bozulmasını istemişlerdir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iflasın kaldırılması istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6362 sayılı Kanunun 98. maddesi, 2499 sayılı Kanunun 46/k maddesi.

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Fazla yatırılan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.