9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2014 tarihli ve 2013/359 Esas, 2014/314 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2014 tarihli ve 2013/359 Esas, 2014/314 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 24.11.2022 tarihli ve 2021/3440 Esas, 2022/10474 Karar sayılı kararı ile "Sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın suç tarihinde ıssız bir alanda karşılaştığı mağdureye sarılarak kendi pantolonunu indirip mağdurenin üstüne yattığı, icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı anlaşılan olayda, sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 102/1 maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve bu suç esas alınarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddelerinin uygulanması suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/46 Esas, 2023/178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sadece katılanın beyanı dikkate alınarak karar verildiğine, dosyada sanığı cezalandırmaya yeterli delil olmadığına, uzun bir aradan sonra şikayet etmesinin de bunu gösterdiğine, ayrıca tanıklarının dinlenmeyerek savunma haklarının kısıtlandığına, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ve sair hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece iddia, sanığın katılanın iddiasını destekleyen tevil yollu savunması, tanık beyanları, adli raporlar ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü gece vakti katılanın Ürgüp İlçe Merkezinde yaya olarak çay yolundan ikameti olan ... mahallesine giderken sanığın kendisini takip etmeye başladığı, katılanın takibi fark etmesi üzerine yardım çağırmak için arkadaşına telefon etmek istediği sırada sanığın aniden katılanın ağzını kapatarak boğazına sarıldığı, katılanın bağırması üzerine sanığın kendisini yere yatırıp, üstüne çıktığı, boğazını sıktığı ve "Bak sus diyorum sana bak yoksa seni bıçaklarım" dediği, katılanın sanığa ne istediğini sorması üzerine para istediğini söylediği, katılanın bırak para vereyim demesi üzerine sanığın katılanın boynunda tutarak ayağa kaldırdığı, görünmemek için yolun aşağı tarafındaki dere kısmına doğru itekleyerek katılanı düşürdüğü arkasından yanına gelip itekleyerek ağaçların altına doğru götürdüğü yere yatırıp üzerine çıkıp boğazını sıktığı seninle birlikte olmak istiyorum diyerek pantolonunu yarıya kadar çıkardığı, katılanın bağırması üzerine korkup paniklediği ve istediklerini yapamadığı, katılanın kurtulmak maksadı ile sanığa "Benim evim var yalnız yaşıyorum, istersen seni evime götüreyim" dediği, sanığın kabul ettiği, katılanın arkadaşına fark ettirmeden mesaj çekmeye çalıştığı, sanığın katılanın mesaj çekmeye çalıştığını gördüğü ve daha sonra gidelim diyerek kaçtığı anlaşılmış, bozma ilamında da belirtildiği üzere; sanığın icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde katılanın aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı anlaşılan olayda sübuta eren eyleminin sarkıntılığı aştığı kabul edilmiş lehine olan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasınca suçun işleniş şekli, suçun işlendiği zaman ve yer, failin kastının yoğunluğu, failin güttüğü amaç ve saiki, eylemin katılan üzerindeki etkisi nazara alınarak teşdiden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/46 Esas, 2023/178 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.