11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin,13.10.2014 tarihli ve 2014/342 Esas, 2014/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2....

14.Asliye Ceza Mahkemesinin,13.10.2014 tarihli ve 2014/342 Esas, 2014/554 Karar sayılı kararının sanık ve şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/2135 Esas, 2021/11234 Karar sayılı kararı ile kamu davasına katılma hakkı bulunan şikâyetçi kuruma, davaya katılma, iddia ve delillerini sunma olanağı tanınması ve yasal unsurları itibarıyla oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin,19.07.2022 tarihli ve 2022/105 Esas, 2022/543 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 13.10.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ...

14.Asliye Ceza Mahkemesinin,19.07.2022 tarihli ve 2022/105 Esas, 2022/543 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.