11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin,10.03.2015 tarihli ve 2014/918 Esas, 2015/175 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2019/4454 Esas, 2022/17643 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli ve 2023/163 Esas, 2023/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyizi; kararın lehine bozulması talebine ilişkindir.

Bozma sonrası seri muhakeme usulünün uygulanması için Mahkemece verilen 30.11.2022 tarihli durma kararının, 5237 sayılı Kanunu'nun 67 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hallerden olmadığından dava zamanaşımının durduğunu kabul eden tebliğname görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında ilk mahkumiyet hükmünün kurulduğu 10.03.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten sonra mahkumiyet hükmünün kurulduğu 09.05.2023 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğu hâlde yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli ve 2023/163 Esas, 2023/281 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.