7. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanık ile inceleme dışı diğer sanıkların, 4708 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2015/523 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararı ile sanığın 4708 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice erteli 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2022/1001 Esas, 2023/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, zamanaşımının dolmadığına ve suçun oluştuğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, zamanaşımının gerçekleştiği belirlenerek İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Dosyanın tetkikinde, sanığın proje müellifi olduğu anlaşılmakla, projede bir takım uyumsuzluklar tespit edilmekle birlikte, sanık tarafından hazırlanan projelerin ilgili idare ve yapı denetim şirketi tarafından denetlenerek onaylandığı ve nihayet yapı ruhsatı verildiği, buna göre sanık yönünden projenin idare tarafından denetlenerek onaylanması ile suçun tamamlandığı, suç tarihinin de yapı ruhsatının verildiği tarih olan 21.07.2008 olduğu kabul edilmiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

Suç tarihi olan 21.07.2008 tarihinden itibaren işlemeye başlayan zamanaşımının İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden önce dolduğu anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.01.2013 tarihli ve 2022/1001 Esas, 2023/51 Karar sayılı kararında, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2022/1001 Esas, 2023/51 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.