11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.10.2015 tarihli ve 2015/84 Esas, 2015/791 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL ve 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.01.2022 tarihli ve 2020/31548 Esas, 2022/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığa yüklenen suçun 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasındaki güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine yapılan yargılamada, Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/389 Esas, 2022/1290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün eksik inceleme ile araştırma neticesinde usul ve yasaya aykırı olarak verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ile il özel idaresi arasında yakalanan kaçak akaryakıtların depolanması ile ilgili anlaşma olduğu; müsaderesine karar verilen 35,573 litre motorinin sanığa teslim edildiği, ancak sanık tarafından gümrük müdürlüğüne 33.820 litre motorinin teslim edildiğinin teslim tesellüm tutanakları ile sabit olduğu, teslim tesellüm tutanakları arasındaki toplamda 2.000 litreden fazla motorini yetkililere teslim etmediği iddia olunmuştur.

2.Mahkeme tarafından tüm dosya kapsamı, taraf beyanları ile teslim tesellüm tutanaklarının değerlendirilmesinde sanığın eylemi ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kabulü ile temyize konu hükmü kurmuştur. IV. GEREKÇE

1.Sanığın il özel idaresi ile aralarındaki ticari ilişki sebebiyle deposuna muhafaza amacıyla bıraklan akar yakıt hakkında zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu değil, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemlerine tabi 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/389 Esas, 2022/1290 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.