10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. İzmir 10.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2020/433 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3.

Ceza Dairesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/2773 Esas, 2021/2195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına,

2.Eylemlerin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3.Aramaların hukuka aykırı olduğuna,

4.Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna,

5.Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

6.Tekerrür hükümlerinin uygulamasının hatalı olduğuna, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yaptığı bilgisi üzerine, 05.08.2020 günü adli arama kararına istinaden sanığın evinde yapılan aramada çekyat altında ve soba içinde esrar bulunduğu, 09.09.2020 günü ise sanığın içinde bulunduğu aracın durdurulduğu, paspas üzerinde gözle görülür vaziyette esrar olduğunun tespit edildiği, ayrıca kaba üst yoklamasında sanığın kemer tokası altında şişlik olduğu görülünce bakıldığında burada bulunan poşet içinde MDMA içeren tabletlerin ve esrarın bulunduğu, ayrıca sanığın bindirildiği polis aracının nezaret kısmında metamfetamin bulunan olayda, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği kanaatiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık ... savunmalarında 09.09.2020 tarihinde kendisinden muhafaza altına alınan hapların sırtındaki çantasından arama kararı olmaksızın bulunup alındığını belirtmiş ve bir kısım tanıklar bu doğrultuda beyanda bulunmuş iseler de; olayların oluş şekli, olay tutanakları, tutanak tanıklarının beyanları ve dosya kapsamı dikkate alınarak olayların yukarıda açıklandığı şekilde oluştuğu kanaatine varıldığından sanığın ve müdafiinin aramaların hukuka aykırı yapıldığı ve delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiği şeklindeki savunmaları dosya kapsamı ile yerinde görülmediğinden bu savunmalara itibar edilmemiş, koşulları oluşmadığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Sanık hakkında ilk tekerrüre esas alınan hükümlülüğün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde yapılan değişiklikler ile yine 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddeye göre, koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Olay tutanaklarının içeriği ve sanığın beyanları karşısında, sanığın her iki eylem arasında suç kastının yenilenmesi sebebiyle sanık hakkında ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması gerekirken, eylemlerin temadi ettiği kabul edilerek tek mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, araştırılacak başka bir hususun olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/2773 Esas, 2021/2195 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.