10. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :2011/491-2012/558 Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı ile davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, 05.03.2009 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin, davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağının, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun olmasına, anılan Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesinin; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmünü içermesine, madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğunun bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluğun “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmasına, hak sahipleri tarafından açılan ve kesinleşen tazminat davasında, 5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesine uygun şekilde alınan hesap raporu ile çocuklar için belirlenen gerçek zarar miktarının ilk peşin sermaye değerli gelirden fazla olduğunun anlaşılmasına ve eldeki rücuan tazminat davasında bağlayıcı bulunmasına, iş bu rücu davasının yargılama aşamasında alınan 28.06.2012 tarihli hesap raporunda, çocuklar için hesap öğelerinin hatalı alınması sonucu gerçek zarar miktarının düşük olarak belirlenmesi ve bu nedenle ilk peşin değerli gelirin kusur karşılığı yerine gerçek zarar miktarının esas alınması isabetsiz ise de; hüküm altına alınan miktara göre bu davada sonucu etkilemeyen bu yanlışlığın ileride açılacak ek rücu davalarında giderilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.