11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2014 tarihli ve 2014/126 Esas, 2014/506 Karar sayılı kararı ile sanığın 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediğine dair şüpheden uzak, somut ve inandırıcı bir delile ulaşılamadığından bahisle beraatına karar verilmiştir.

2.Şikâyetçi vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.12.2019 tarihli ve 2016/11836 Esas, 2019/8592 Karar sayılı kararı ile hükmün, şikâyetçinin iddia hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2020 tarihli ve 2019/957 Esas, 2020/19 Karar sayılı kararı ile sanığın 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediğine dair şüpheden uzak, somut ve inandırıcı bir delile ulaşılamadığından bahisle beraatına karar verilmiştir.

4.Katılan vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.10.2021 tarihli ve 2020/5811 Esas, 2021/8584 Karar sayılı kararı ile hükmün, eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma üzerine ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli ve 2021/1060 Esas, 2023/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca olağan zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile zamanaşımı dolmadığı halde düşme kararı verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 29.08.2014 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi gerçekleştiği halde, Mahkemece hatalı olarak 16.10.2014 tarihli beraat hükmünün olağan zamanaşımını kesen son işlem olduğu değerlendirilerek düşme kararı verilmesi hukuka aykırı ise de; düşme hükmünün sonucu itibarıyla doğru olması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli ve 2021/1060 Esas, 2023/353 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.