11. Ceza Dairesi

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2014 tarihli ve 2013/423 Esas, 2014/168 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın dosyada bilinen ve aynı zamanda MERNİS adresi olan en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirilmesi usulsüz ise de, sanığın temyize konu hükmün usulsüz kesinleştirilerek infaza verilmesinden sonra İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 23.06.2014 tarihli dilekçe ile Mahkemenin adı, hükmün esas ve karar numaralarını da bildirerek infazın ertelenmesini talep etmiş olması karşısında, 7201 sayılı Kanun'un 32 nci maddesindeki "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" hükmü uyarınca, sanığın en geç 23.06.2014 tarihinde öğrendiği kabul edilen hükme yönelik, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 02.10.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu ve hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak , oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.