35. Hukuk Dairesi

T. C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 35.

HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/1715 - 2024/118

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda; TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kız Meslek Lisesinde öğrenci olan müvekkili ...'in 08.10.2018 tarihinde öğrenim gördüğü okuldan toplu taşıma ile evine dönerken, halk otobüsünden inerek karşıya geçtiği esnada, sürücü ... yönetiminde olup ... Sigorta A.Ş.'ye sigortalı aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada ağır şekilde yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü, tam olarak iyileşemediğini, sigortalı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, müvekkilinin kaza sebebiyle iş gücü ve efor kaybına uğradığını, bakıma muhtaç hale geldiğini, eğitim hayatının da etkilendiğini, uzun süre okula devam edemediğini, bu durumun okulun uzamasına yol açacağını, uğranılan zararların tazmini için davalı sigorta şirketine 14.12.2018 tarihinde başvuruda bulunulduğunu, ancak talebin reddedildiğini belirterek, belirsiz alacak olarak şimdilik müvekkilinin işgücü kaybı sebebiyle 100,00 TL, efor kaybı sebebiyle 100,00 TL, bakıcı giderleri için 100,00 TL, okulun uzaması sebebiyle katlanılmak zorunda kalacağı zararlar sebebiyle 100,00 TL maddi tazminatın başvuru tarihi 14.12.2018'den itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, bedel arttırım dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla şimdilik; 171.551,41 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatı, 3.075,29 TL efor kaybı tazminatı, 811,80 TL bakıcı gideri ve 100,00 TL müvekkilin okulunun uzaması sebebiyle katlanmak zorunda kaldığı zararın, kaza tarihi olan 08.10.2018 tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından müvekkili şirkete Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmiş heyet raporu ve gerekli diğer belgelerin iletilmediğini, bu sebeple herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere kusur oranının tespiti bakımından dosyanın Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine, maluliyet oranının tespiti bakımından ise Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kuruluna sevk edilmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik, tedavi ve bakıcı gideri talebinden sorumlu olmadıklarını, hesaplanacak tazminattan davacının kaza sebebiyle elde ettiği gelir ve tazminatların mahsubunun gerektiğini, ancak dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilebileceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalıya ZMMS ile sigortalı araç sürücüsünün %40 kusurlu olarak, yaya ...'e, ... Okullarının önünden koşarak karşıya geçmeye çalıştığı esnada çarpması nedeniyle, davacının yaralanması % 14 özürlü olacak, erişkin olması halinde 9 ay süre ile iş göremezlik halinde kalacak ve 2 ay bakıcı ihtiyacı olacak şekilde yaralandığı, davacının kaza tarihinde öğrenci olduğu ve gelir getiren bir işte çalışmadığı anlaşıldığından, davacının zararının Yargıtay İçtihatları gözetilerek asgari geçim indirimsiz haliyle asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiği, kusur tenziliyle beraber 3.075,29 TL efor kaybı tazminatı, 171.451,41 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve brüt asgari ücret üzerinden hesaplanan 811,80 TL bakıcı gideri tazminatı talep edebileceğinin hesaplandığı, bu miktarlara talebin artırıldığı, okulun uzamasından kaynaklı zarar talebi sürekli iş göremezlik tazminatı içinde hesaplandığı için mükerrer tazminat oluşmaması için yeniden hüküm altına alınamayacağı, davalı sigorta şirketinin 14/12/2018 tarihinde temerrüde düştüğü anlaşıldığından bu tarihten itibaren yasal faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle; “Davanın KISMEN KABUL, KISMEN REDDİNE;

a)Sürekli işgücü kaybı tazminatı talebinin kabulü ile; 171.551,41 TL tazminatın 14/12/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı tutulmasına,

b)Efor kaybı tazminatı talebinin kabulü ile; 3.075,29 TL tazminatın 14/12/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı tutulmasına,

c)Bakıcı gideri tazminatı talebinin kabulü ile; 811,80 TL tazminatın 14/12/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı tutulmasına,

d)Davacının okulun uzamasından dolayı uğradığı zarar talebinin reddine,” karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, sigortalı araç sürücüsüne verilen %40 kusuru kabul etmediklerini, tazminat hesabının ZMMS genel şartlarına göre yapılması gerektiğini, AYM iptal kararının bu dosyada uygulanamayacağını, geçici iş göremezlik, tedavi ve bakıcı giderlerinden poliçe kapsamında sorumluluklarının bulunmadığını, maluliyet raporunun ATK 3. İhtisas kurulundan alınması gerektiğini belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel Mahkeme tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; 08.10.2018 tarihinde davalıya ZMMS ile sigortalı araç sürücüsünün, halk otobüsünden inerek karşıya geçmeye çalışan yaya-davacıya çarpması sonucu, yerleşik içtihatlara uygun olarak Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından yargılama sırasında muayenesi de yapılarak, usulüne uygun olarak düzenlenen rapora göre, sol humerus cisim kırığı ve sol fibula şaft kırığı olacak şekilde yaralanması nedeniyle kaza tarihindeki yönetmelik hükümleri gereğince davacının %14 malul kaldığı, 9 ayda iyileşebileceği ve 2 ay bakıcı ihtiyacı olduğu, geçici iş görmezlik tazminatının zaten hesaplanmadığı ve bu yönde bir karar verilmediği, geçici bakıcı gideri zararının TBK'nın 54 ve KTK'nın 91. maddesi gereğince ZMMS kapsamında bulunması nedeniyle davalı ZMM sigortacısının sorumluluğunun bulunduğu, dosya kapsamında tüm kusur raporları irdelenip çelişkileri giderecek şekilde usulüne uygun ve denetime elverişli olarak düzenlenen İTÜ öğretim üyeleri tarafından düzenlenen ve sigortalı araç sürücüsünün olayda %40 kusurlu olduğu görüşünün bildirildiği raporun ve yerleşik içtihatlar kapsamında TRH 2010 Tablosu ve prograsif rant yöntemine göre düzenlenen hesap raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

1.Davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 11.984,20 TL istinaf karar harcından peşin alınan 2.915,35 TL harcın mahsubu ile bakiye 9.068,85 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

3.İstinaf eden tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

4.Gider avansından artan kısım varsa karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

5.Karar tebliği, kesinleştirme, harç tahsil ve gider avansı iade işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 31/01/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.