7. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/490 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan,

a)Sanık ...'ın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine,

b)Sanık ...'ın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca neticeten 3 yıl 4 ... hapis ve 6.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen sigaraların müsaderesine ve tasfiyesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Katılan kurum vekilinin temyiz isteminin münhasıran hakkında beraat kararı verilen sanık ...

hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Hakkında verilen mahkûmiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.16.05.2015 tarihinde güvenlik güçleri tarafından şüphe üzerine durdurulan, sanık ...'ın idaresindeki, diğer sanık ...'ın yolcu olarak bulunduğu, 01 BHA 96 plaka sayılı araçta Adana Sulh Ceza Hâkimliğinin 2015/2431 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın arka koltuğu ve bagajında, toplam 700 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2.Ele geçirilen gümrük kaçağı sigaralar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosya arasına alınmıştır.

3.Sanık ... aşamalardaki savunmalarında ele geçen sigaraları arabaya bindiğinde gördüğünü, ancak bu sigaraların kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

4.Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, ele geçen sigaraların tamamının kendisine ait olduğunu, bu sigaraları Adana'da satmayı amaçladığını, amcasının oğlu olan Ömer'in sigaralarla alakasının olmadığını beyan etmiştir.

Nakil aracı ile ilgili iddianamede müsadere talebinde bulunulmadığı gibi mahkemece bir karar da verilmediği cihetle; nakil aracı ile ilgili temyize konu hüküm bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin nakil aracına yönelik temyiz talebi inceleme dışında bırakılmıştır.

A. Sanık ...

Hakkındaki Beraat Hükmüne Yönelik

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verildiği üzere, sanığın arabaya bindiğinde sigaraları gördüğünü beyan etmesi, nakil aracının arka koltuğunda ve bagajında ele geçen sigaraların miktarı ile tüm dosya kapsamı itibarıyla atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ...

Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Olay ve Olgular bölümünde açıklanan olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanığın aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2.Hükmedilen gün adlî para cezası miktarının belirlenmesinde uygulanan Kanun maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası yerine aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi,

3.Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tasfiyesinede karar verilmesi,

4.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, birinci fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıverilmeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

5.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesi'nin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde (A ve B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/490 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararına yönelik katılan katılan kurum vekili ile sanık ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.