7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 06.07.2022 tarihli ek karar ile karar kesin olarak verildiğinden davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda ek karar ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ıncı maddesine göre, Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ila 349 ve 352 inci maddeleri hükümleri temyizde kıyas yoluyla uygulanmaktadır. 6100 sayılı Kanununun 346 ıncı maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.07.2022 tarihli ek kararın, davacı vekiline elektronik tebligat aracılığı ile 20.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ise yasal süre geçirildikten sonra 11.10.2022 tarihinde dosyaya sunulduğu, her ne kadar, davacı vekili tarafından mücbir sebep nedeni ile kararın süresinde temyiz edilemediği belirtilmişse de davacı vekilinin mücbir sebebine yönelik sebeplerini delillendirmediği anlaşılmıştır.