9. Hukuk Dairesi

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin bildirimsiz ve ihbarsız olarak hiçbir yasal gerekçe gösterilmeden sonlandırıldığını, çalıştığı süre içerisinde günlük ortalama 2-3 saat fazla çalışması olduğunu ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının aldığı net ücretin içerisine fazla çalışma ücretinin, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin de dahil olduğunun iş sözleşmesinin 19. maddesinde yer aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece bozma ilamına uyularak, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesinde fazla mesai ücretinin aylık ücrete dahil olduğu kararlaştırılmıştır. Yukarıdaki ilkeler ışığında yılda 270 saat ile sınırlı olmak üzere yapılan fazla mesai ücretinin aylık ücrete dahil olduğu kabul edilerek varsa fazla mesailerinin hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.