7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanık ... ile inceleme dışı sanık ...'ün 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2013/2434 Esas, 2015/239 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 2 yıl 6 ... hapis ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 17.06.2020 tarihli ve 2019/23531 Esas, 2020/7085 Karar sayılı kararı ile Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli kararı, nakil aracının iadesine dair karar yönünden onanmış, sanıkların mahkûmiyetine dair hükümler yönünden ise 5607 sayılı Kanun'da, 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler çerçevesinde yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmuştur.

4.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2020/418 Esas, 2022/1004 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice hapisten çevrilme 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, diğer sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, aramanın hukuka aykırı olduğuna, sigaraları kişisel kullanımı için aldığına, satma amacının olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Kolluk görevlileri tarafından, şüphe üzerine durdurulan sanık ...'un sürücülüğünü yaptığı, inceleme dışı sanık ...'ün yolcu olarak bulunduğu araçta, Adana 6. Sulh Ceza Makhemesinin 20.10.2013 tarihli ve 2013/2104 D.İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın bagajında, gümrüklenmiş değeri 2.614,95 TL olan 39 karton muhtelif sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık, aşamalarda, arkadaşı Süleyman ile Kütahya'ya gittiklerini, İslahiye'de ucuz bulunca içmek için sigara aldıklarını savunmuştur.

3.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli kararının Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi tarafından bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama kapsamında, sanığa etkin pişmanlık hususunda ihtarda bulunulduğu, ancak sanığın ödeme yapmayacağını beyan ettiği görülmüştür. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2020/418 Esas, 2022/1004 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.