9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2015 tarihli ve 2015/30 Esas, 2015/240 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün, hakaret suçundan ise aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1760 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.03.2020 tarihli ve 14-2016/97084 sayılı kısmi ret, kısmi onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Olayın intikal şekli ve zamanının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, sadece mağdurun beyanlarına dayanılarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, mağdurun beyanlarının soyut olduğuna, sanığın iddia edilen tarihlerde başka ilçede çalıştığına, sanığın hakaret ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

İddia, savunma, katılan ve tanık beyanları, adli tıp raporları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; 17.04.2014 günü akşam saatlerinde mağdurun evlerinin balkonundan sokağa doğru renkli lazer ışığı tuttuğu sırada, yoldan geçmekte olan sanığın mağdurun kendisine lazer ışığı tuttuğu iddiasıyla evlerinin kapısını tekmeleyerek alenen sinkaflı sözlerle hakarette bulunması sonrasında mağdurun, ailesine sanık tarafından cinsel tacize uğrattığını anlattığı ve bu çerçevede 2010 yılı yaz aylarında birlikte gittikleri denizden dönüş sırasında, yalnız kaldıkları sırada cinsel organını kendisine tutturduğunu, kendisinin kaçarak uzaklaştığını, bu olaydan üç ay kadar sonra bilgisayardan messenger'i bulması için evlerine çağırdığını ve "internetten porno video açarak izleyelim" dedikten sonra cinsel organını para karşılığında ağzına almasını teklif ettiği, bunun üzerine kapının üzerinde bulunan anahtarla kapıyı açarak çıkıp gittiğini, bu olaydan yaklaşık beş altı ay kadar sonra, sanığın kardeşi ile birlikte bilgisayarda oyun oynamak üzere evlerine giderek oyun oynadıkları sırada sanığın yanlarına geldiği, sanığın kardeşi Uğur'un biranda dışarıya çıkması üzerine sanığın kendisini kucağına doğru çekip cinsel organını temas ettirmeye çalıştığını beyan ettiği, her ne kadar sanık iddiaları kabul etmemiş ise de, mağdur ile aralarında önceye dayalı başka bir uyuşmazlık bulunmaması, son olay tarihinde 14 yaşında olan mağdurun çocukça lazer tutma eylemine sanık tarafından ölçüsüz bir tepki gösterilmiş olması, mağdurun iddialarının gerçekleşme ihtimali güç ve olağan dışı boyutlarda olmaması, zaman ve yer belirlemelerinin makul oluşu gibi hususlar birlikte değerlendirilerek, mağdurun beyanlarının samimi olduğu ve sanık tarafından birden fazla kere cinsel istismara uğradığı hususunda Mahkemede tam bir vicdani kanaate varılarak sanığın her iki suçtan da cezalandırılmasına karar verilmiştir.

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurun sanıkla arasında 17.07.2014 tarihinde gerçekleşen hakaret olayından sonra cinsel eylemlerden bahsetmesi, mağdurun aşamalarda başka delille doğrulanmayan soyut beyanları, sanık savunması ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle Tebliğnamede belirtilen onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2015 tarihli ve 2015/30 Esas, 2015/240 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.