4. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmelerine ve infazlarından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

1.Sanık ... ve müdafiinin temyiz istekleri; sübuta, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, vesaire ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz isteği; sübuta, vesaire ilişkindir.

3.Sanık ...'ın temyiz isteği; sübuta, savunma hakkının ihlal edildiğine, vesaire ilişkindir.

4.Sanık ...'ın temyiz isteği; herhangi bir temyiz sebebi ileri sürülmediği görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Şikâyetçinin birden fazla kez fuhuş yapmasına sanıkların aracılık ve yer temin ettikleri Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE

A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden Sanık savunması, şikâyetçi beyanı, olay ve teşhis tutanakları ile tüm dosya kapsamından; suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2.Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken netice hapis cezasının ''2 yıl 1 ay'' yerine ''1 yıl 13 ay'' olarak eksik belirlenmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından, belirlenen 5 günlük temel adli para cezası üzerinden aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken adli para cezası ''6 gün'' yerine ''7 gün'' olarak belirlenmiş ise de aynı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulandığı sırada adli para cezası doğru olarak belirlendiğinden, bu hususlar bozma sebebi yapılmamış ve hapis cezası yanında tayin olunan doğrudan gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulama maddesi olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğu anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanıklar ..., ...

ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1.Ceza infaz kurumunda bulunan sanıklar ... ve ...'ın duruşmalardan bağışık tutulma taleplerinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmeleri gerektiği gözetilmeden yokluklarında karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 195 inci maddelerine aykırı şekilde savunma haklarının kısıtlanması,

2.Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.08.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Nedenleriyle, hukuka aykırılık görülmüştür.

A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ...

ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.01.2024 tarihinde karar verildi.