8. Ceza Dairesi

Müşteki ...'e yönelik mala zarar verme suçundan verilen düşme ve beraat kararlarının temyiz edilmeden kesinleştikleri belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, bozma üzerine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 05.03.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlenmesi nedeniyle Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli ilamıyla gerekçesizlik nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse suç vasfına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, aracının yakılmasından şüphelendiği müşteki İsa Okur'un işyerine giderek müştekiyi tehdit edip dava dışı ...'nın kullandığı araca bindirdiği, araçta beyzbol sopasıyla darp ettiği sırada müştekinin aracın camından atlayarak kaçtığı iddiasına ilişkindir.

2.Adli Tıp Kurumu'nun 16.04.2013 tarihli raporunda, müşteki İsa Okur'un mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, hayati tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3.Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nde mala zarar verme suçundan açılan davada, yargılama aşamasında vefat etmesi nedeniyle müşteki-sanık olan İsa Okur hakkında düşme kararı verildiği, diğer sanıklar Ramazan Kaya, Murat Aksakal ve Yusuf Özdemir hakkında ise delil yetersizliğinden verilen beraat kararlarının temyiz edilmeden kesinleştiği belirlenmiştir.

4.Sanık, aşamalarda tevil yollu ikrar içeren savunmada bulunmuştur.

5.Yaş küçüklüğü nedeniyle tefrik kararı verilen dava dışı ..., tanık sıfatıyla alınan beyanında, sanık ve müştekinin bindiği aracı kullandığını ifade etmiştir. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin altıncı fıkrasında, "Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." hükmü yer almaktadır, Somut olayda müşteki İsa Okur hakkında düzenlenmiş olan raporda, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesi anlamında "neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama" kapsamında bir yaralama belirtilmemiştir. Mağdura yönelik gerçekleştirilen eylemlerin bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturması, ayrıca dava konusu edilen kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle aynı Kanun'un 44 üncü maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanığın tek olan eylemi nitelik yönünden ikiye bölünerek iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesinde hukuka aykırılık görülmüştür.

2.Sanığın, eylemini dava dışı ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirdikleri anlaşıldığından, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayininde hukuka uygunluk görülmemiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde 1 ve 2 numaralı nedenlerle Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 18.05.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi ve aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.