9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/323 Esas, 2015/404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminde

Özetle: Mağdurenin yaklaşık 5-6 ay önce kendisine babasının cinsel istismarda bulunduğunu tanık Hilal’e anlattığını, 5 ay önceden babasının kendisine cinsel istismar eylemini işlediğine dair plan kurmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, mağdurenin somut olayda istismara uğradığını, sanığın cezalandırılması yerine beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince: ''Her ne kadar sanık hakkında mağdur ...'a karşı birden fazla kez çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de; mağdurun ilk beyanından sonra arkadaşı olan tanık ...'a babasından intikam aldığını beyan ettiğinin tanık beyanından anlaşılması, mağdurun kollukta ilk beyanından sonra aşamalarda bu beyanının doğru olmadığı, babasının kendisin dövdüğü için ve erkek arkadaşını öğrenmesinde korktuğu için bu şekilde beyanda bulunduğu yönündeki beyanları, mağdurun annesi müşteki ...'ın mağdurun iddialarından haberdar olmadığını beyan ettiği, çocukların ayrı odalarının olduğunu beyan etmesi, mağdur, müşteki ve tanık beyanları dikkate alınarak sanığın üzerine atılı suçu işlemediği yönündeki savunmasınının aksine sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil edilemediğinden sanığın üzerine atılı cinsel istismar suçundan beraat kararı vermek gerektiği kanaatine varılarak'' gerekçesi ile hüküm kurulmuştur.

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/323 Esas, 2015/404 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.