8. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Kumluca Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2011 tarihli iddianamesi ile sanıklar ..., ..., ... hakkında Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme, hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Bozma ilamı öncesi, Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2013 tarihli ve 2011/501 Esas, 2013/741 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme, hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.İlgili kararın, katılan müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 11.01.2021 tarihli ve 2019/2947 Esas, 2021/122 Karar sayılı kararı ile "...Müşteki ile eşi olan katılanın aşamalardaki beyanları, bu beyanlarla örtüşen sanıklar ile katılanın sanık ...'ın babası olan ...'ın evinde bulunduğuna dair yakalama tutanağı ve doktor raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların olay günü katılanı aracından zorla alıp başka araca bindirerek sanıklardan ...'ın babası olan ...'ın evine götürdükleri, katılanın eşinin ihbarı üzerine bu evde beraber yakalandıkları, tüm sanıkların cebir, tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerinin sabit olduğu sanık ...'nın katılanın borcunu ödememesi nedeniyle haksız tahrik etkisi altında suçu işlediği gözetilmeden mahkumiyetleri yerine yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi..." nedeniyle hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine; Kumluca 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/117 Esas, 2022/300 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

1.Sanık ...'in temyiz isteği; suç kastı olmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz isteği; suç kastı olmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, tanık olarak dinlenen ...'un beyanının hükme esas alınamayacağına, nitelikli hallerin uygulanmaması gerektiğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, katılanın ... şubesinden çekmiş olduğu krediye kefil olan sanık ... hakkında Kumluca İcra Dairesinin 2011/2154 Esas sayılı dosyasında takip yapıldığı, bunun üzerine sanık ... ile katılan arasında söz konusu borç nedeniyle husumetin bulunduğu, sanıkların olay günü katılanı Eren market önünde gördükleri bu sırada müştekinin eşi olan Mesude'nin de orada bulunduğu, borca ilişkin olarak sanık ... ile katılan arasında sözlü tartışmanın husüle geldiği, sanık ...'in eşi ile birlikte arabada bulunan katılana hitaben "İn ulan aşağıya orospu çocuğu, ananı soyunu sikerim" diyerek hakaret ettiği, katılanın tüm ısrarlara rağmen inmemesi üzerine diğer sanıkların yardımı ve zorlaması ile katılanı arabadan indirip sanık ...'un aracına bindirdikleri, borç meselesini konuşmak üzere sanık ...'in babası olan Hüseyin'in evine götürdükleri, indirme esnasında sanık ...'in basit tıbbı müdahale ile giderilebilir biçimde katılanı darp ettiği ve "Seni öldürürüm" demek suretiyle tehditte bulunduğu, sanıkların müştekiyi indirme esnasında müştekinin gömleğini yırtıp mala zarar verdikleri, bu suretle sanıkların atılı cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2.Kolluk görevlilerince hazırlanan 29.07.2011 tarihli yakalama tutanağı dosyada mevcuttur.

3.Müşteki hakkında alınan 29.07.2011 tarihli raporda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte ekimozlar olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

4.İlk Derece Mahkemesince, Dairemizin 11.01.2021 tarihli ve 2019/2947 Esas, 2021/122 Karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanıkların savunması müşteki beyanları tanık ifadeleri ve dosyadaki tutanaklara göre yerel mahkemenin gerekçesinde ve mahkumiyet kararlarında hukuka bir aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/117 Esas, 2022/300 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamış, sanıklar ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/117 Esas, 2022/300 Karar sayılı kararında sanıklar ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ve müdafii temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.