11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/556 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.01.2021 tarihli, 2016/137819 sayılı ve ''suça konu sürücü belgesinin duruşmada incelenerek aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı tartışılıp belirlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi'' nedeniyle bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

Sanığın temyiz isteği özetle; yüklenen suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

1.01.05.2015 tarihinde durumu şüpheli görüldüğü için durdurulan sanığın yapılan üst aramasında, üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan ancak M.S.'nin kimlik bilgilerini ihtiva eden sürücü belgesi ele geçirildiği, sanık hakkında açılan kamu davasında; sanığın ikrarı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı itibarıyla eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında suçunu ikrar etmiştir.

3.... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 17.08.2015 tarihli raporunda suça konu sürücü belgesinin tamamen sahte olduğu ve belgenin düzenli bir yapıya sahip olması ve belgede fotoğraf üzerine gelecek şekilde oluşturulmuş mühür izi bulunması ile ön yüz sağ alt köşesinde levha numarası bulunması nedeniyle aldatma kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiştir. IV. GEREKÇE

1.... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 17.08.2015 tarihli uzmanlık raporunun soruşturma evresinde alındığı, rapor içeriğine göre suça konu belgenin aldatma niteliğinin bulunmuş olduğu ve sanığın 21.01.2016 tarihli sorgusunda dosyada mevcut delil niteliğindeki belgelerin; kendisine okunduğu, herhangi bir itirazının bulunmadığı ve aşamalarda suçu ikrar ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki eksik incelemeden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.