11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2016 tarihli ve 2016/125 Esas, 2016/401 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyizi; temel ceza tayin edilirken teşdit uygulanmaksızın alt sınırdan uygulama yapılmasının kamu vicdanını rahatlatmadığına, bu sebeple kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

1.Sanığın hakkında yakalama emirleri bulunması nedeniyle tanıdığı ...'ın kimlik bilgilerini içeren nüfus cüzdanını sahte şekilde düzenleyerek kullanmaya başladığı, suç tarihinde seyir halindeyken hırsızlık suçu ihbarıyla durdurulan sanığın kimlik kontrolünde suça konu nüfus cüzdanını ibraz ettiği, parmak izi incelemesi neticesinde gerçek durumun ortaya çıktığı ve sanığın suçunu ikrar ettiği anlaşılmıştır.

2.Ekspertiz raporuna ve mahkeme gözlemine göre; soğuk mühür de ihtiva eden nüfus cüzdanının tamamen sahte şekilde düzenlendiği ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.

3.Mahkemece dosyaya yansıyan bütün deliller ışığında sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine hükmedilmiştir . IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının ''kısmen veya tamamen'' infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarı yerine, ertelenen cezanın infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği belirtilerek infazı kısıtlanmış ise de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (8) numaralı bendinde yer alan ''ertelenen cezanın'' ibaresinden sonra ve ''infaz kurumunda'' ibaresinden önce gelmek üzere ''kısmen veya tamamen'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.