5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Kamu davasına dayanak teşkil eden ... Cumhuriyet Başsavcılığının 22/04/2009 tarih, 2009/15948 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ...'in hakaret suçundan da cezalandırılması talep edildiği halde bu hususta bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülerek, bu sanık açısından temyiz incelemesinin kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1,2,3. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkümiyetin sonucu olarak hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28/04/2009 gün 2008/5-202 Esas, 2009/102 sayılı Kararında da belirtildiği üzere bu hususun mahkümiyetin yasal sonucu olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olamayacağı, kararda uygulanmamış olmasının yalnız başına bozma nedeni teşkil etmeyeceği ve infaz sırasında nazara alınmasının mümkün bulunması nedeniyle, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi ile diğer sanık ile birlikte birden fazla kamu görevlisine karşı direndiği ve hakaret fiilini alenen işlediği halde 5237 sayılı TCK'nın 43, 125/4 ve 265/3. maddeleri uyarınca cezalarında artırım yapılmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde ise; Hükmün esasını oluşturan 30/07/2009 tarihli kısa kararda, sanık hakkında kurulmuş bir hüküm bulunmamasına rağmen gerekçeli kararda görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanığın mahkümiyetine karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Kabule göre de; Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Sanığın, diğer sanık ile birlikte birden fazla kamu görevlisine karşı direndiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 43 ve 265/3. maddeleri uyarınca cezasında arttırım yapılmaması, Kasten işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkümiyetinin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.