4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında bozma üzerine hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, kararın yeniden incelenmesine,vesaire ilişkindir.

Şikâyetçiler Ömer Ç. ve Recep Ç.'nin polis memuru oldukları ve A bölge Trafik Denetleme Ekipler Amirliğinde çekici araç memuru olarak görev yaptıkları, diğer şikâyetçi Yusuf K'nin ise İstanbul Trafik vakfında çekici operatörü olarak çalıştığı, olay günü sanığın arkadaşının kullandığı aracı ile annesini hastaneye getirdiği ve şikâyetçilerce hastane önüne park edilen aracın otoparka çekildiği, sanığın da aracın çekildiği otoparka geldiği ve araca çeken şikâyetçilere sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece şikâyetçilerin beyanları, kamera kaydına ilişkin bilirkişi raporu, tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, şikâyetçilerin aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanları, tanık beyanı, olay yerinde bulunan kamera kaydına ilişkin bilirkişi raporu, 18.05.2012 tarihli tutanak karşısında, sanığın şikâyetçilere hakaret ettiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Hakaretin aleni sayılan otoparkta işlenmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.