8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2018/1150 Esas, 2019/13051 Karar sayılı kararı ile "...Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak mağdur ...’dan alınan mallar ve mağdurun zararı tespit edilip mağdura iadesi, arta kalan para ile eşyaların da suçtan elde edilemediğinin anlaşılması halinde sanıklara iadesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Uygulamaya göre de; kazanç müsaderesine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2019/444 Esas, 2020/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ...'nın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, olay tarihinde arkadaş olan sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın sahte olduğunu bildikleri 100,00 TL'lik banknotları Samsun ilinden hareketle harcayarak para üstü almak suretiyle tedavüle soktukları, bu harcamalar sırasında almış oldukları basit ürünleri araçlarında bulundurdukları, en son harcamanın temyiz dışı sanık Gökan tarafından yapıldığı, mağdur ...'in işletmekte olduğu Fındıklı İlçe Merkez Mahallesinde bulunan Uzuner Market isimli işyerine gelerek 4 paket sigara ile çikolata satın aldığı, karşılığında mağdura 100,00 TL sahte banknotu verdiği, ancak mağdurun temyiz dışı sanık...'dan şüphelenmesi üzerine kendisini takip ettiği ve polise ihbarda bulunduğu, emniyet kuvvetlerince aracın durdurulduğu, araç içerisinde sanık ... ve temyiz dışı ...'in bulunduğu, şahısların üzerlerinde ve araçta yapılan aramalarda toplam 49 adet sahte 100,00 TL'lik banknot ele geçirildiği, yine sahte banknotları tedavüle koymak için almış oldukları basit malzemelerin de araçlarında ele geçirildiği, sanık ...'nın üzerinden 3 adet sahte 100,00 TL ele geçirildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Dava dosyası kapsamında, Türkiye Cumhuriyeti ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu, olay tutanağı, muhafaza altına alma tutanağı, arama ve el koymaya dair tutanaklar mevcuttur.

3.Bozma ilamına uyularak müşteki ...’dan alınan malların iadesine, arta kalan para ile eşyaların da suçtan elde edilmediğinin anlaşılması halinde sahiplerine iadesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları reddedilmiş ve Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli ve 2019/444 Esas, 2020/136 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli ve 2019/444 Esas, 2020/136 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen ve somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazları ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.