4. Ceza Dairesi

Kasten yaralama, mala zarar verme ve tehdit suçlarından hükmolunan 740,00 TL, 2.000,00 TL ile 500,00 TL adlî para cezalarına ilişkin hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 ile 51 inci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci ile 62 nci maddeleri uyarınca iki kez 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan 151 inci maddenin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise 106 ncı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 62 nci maddesi uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, resen gözetilecek nedenler de dikkate alınarak oluşa ve hukuka uygun olmayan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Eşine ait aracın haczini engellemek amacıyla haciz işlemi için olay yerinde bulunan kişilerin üzerine aracı sürerek kaçan sanığın daha sonra eşi ile birlikte adliye önünde alacaklı vekili ile görüşüp icra dosyasına konu borçla ilgili olarak anlaştığı ve icra memurunun yanına giderek onu "...Sana göstereceğim..." diyerek tehdit edip, aralarındaki itişme sırasında kıyafetine zarar verdiği gerekçesiyle üç kez kasten yaralamaya teşebbüs, tehdit ve mala zarar verme suçlarından açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemlerini sabit görüp mağdur alacaklı vekiline yönelik eylemi nedeniyle ek savunma hakkı da tanınarak görevi yaptırmamak için direnme suçundan ayrıca mala zarar verme, tehdit ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmasına karar vermiştir.

A. Kasten Yaralama, Mala Zarar Verme ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Katılanlar, mağdur ile tanık polis memurunun beyanları, bu beyanların haciz tutanağı ile uyumlu olması, sabıka kaydı ile tüm dosya kapsamına göre eşine ait aracın haczini engellemek suretiyle aracı, alacaklı vekili olan mağdurun üzerine sürerek haciz mahallinden kaçırmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği sübuta eren sanığın cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla kişiye karşı silahtan sayılan araç ile gerçekleştirmesi nedeniyle cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

A. Kasten Yaralama, Mala Zarar Verme ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.