4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2015/672 Esas, 2016/433 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında,

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 ve 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3.5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebepleri, polis memurlarının, kendisine ve annesine darpta bulunup, hakaret ettiklerine ve kötü davrandıklarına, şeker ve sinir hastası olduğuna, şuurunu kaybettiğine, kafasından yaralandığına, hastaneye geç götürülüp, memurların kafasına dikiş attırmadığına ve karakolda beyanının zorla alındığına yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR

Trafik tescil şube müdürlüğüne giden sanığın, kimliğini getirmesini isteyen polis memuruna yönelik sinkaflı küfürde bulunduğu, kendisine müdahale eden katılan polis memurlarına da hakaret ve tehdit niteliğinde sözler söyleyerek atılı suçları işlediği sanık savunması, katılanların beyanları, tanıklar İ.G. ve S.D.'nin anlatımları ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1.5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3 üncü maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de dikkate alınıp, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekliliği karşısında, mükerrir olmayan sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden, orantılılık ilkesine aykırı şekilde temel ceza olarak hapis cezasının belirlenmesi,

2.Sanığın savunmasında, polis memurlarının kendisini darp ettiklerini belirtmesi ve adli muayene rapor içeriği karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de dikkate alınarak, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanun'un 129 uncu maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3.Tekerrüre esas kabul edilen Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/583 Esas, 2011/105 Karar sayılı kararında sanık hakkında hükmolunan erteli hapis cezasına ilişkin 1 yıllık denetim süresinin belirlendiği, hükmün 23.04.2011 tarihinde kesinleşip, 1 yıllık denetim süresi geçmesiyle birlikte 23.04.2012 tarihinde kararın infaz edilmiş sayıldığı, bu tarihten itibaren 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen üç yıllık süre geçtikten sonra, 28.09.2015 tarihinde temyize konu suç işlendiğinden, söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.