6. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2013 tarihli ve 2013/23165 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri, 63 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2019 tarih, 2013/87 Esas, 2019/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5271 sayılı sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.İstanbul 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2019 tarih, 2013/87 Esas, 2019/24 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesi'nin 30.10.2019 tarihli ve 2019/1256 Esas, 2019/2676 Karar sayılı kararı ile İlk derece mahkemesince sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün; Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 289/1-i maddesi delaletiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-d maddesi gereğince BOZULMASINA, karar verilmiştir.

4.İstanbul 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarih, 2019/194 Esas, 2020/117 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri, 62 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesi'nin 13.10.2020 tarihli ve 2020/1897 Esas, 2020/2082 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun eleştiri ile esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Müştekinin çelişkili ifadesi ve beyanı ile uyuşmayan teşhisine dayanarak karar verilmesinin usul ve yasaya aykırılığına,

2.Teşhis işleminin hukuka aykırılığına,

3.Mahkûmiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen bir şahsın 03.02.2013 saat 03.00 civarında taksi bekleyen şikâyetçiye yanaşarak 'bayan lazım mı' diye sordukları ve aniden saldırdıkları, şikâyetçiyi yere düşürüp tekmeleyerek ceplerini karıştırdıkları ve şikâyetçinin cebindeki 10.000 dolar parasını alarak olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalarda yağma suçunun işlemediğine yönelik inkara dayalı savunmaları mevcuttur.

3.Şikâyetçi kovuşturma aşamasında ulaşılamadığından beyanı alınmamış, ancak kolluk ifadesinde oluş ve diğer delillerle uyumlu beyanda bulunmuştur.

4.Haseki Araştırma Hastanesi'nin 03.02.2013 tarihli raporunda şikâyetçinin basit tıbbi müdahale ile giderilir nitelikte yaralandığı tespit edilmiştir.

5.Kolluğun 12.02.2013 tarihli ek ifadeli teşhis tutanağında, şikâyetçinin sanığı canlı olarak kesin ve net şekilde teşhis etmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında yer alan (A) bendinde belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda, şikâyetçinin aşamalarda alınan beyanları, sanığın savunması, ve dosya içerisinde mevcut diğer tutanak ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği kabul edilmekle, sanık müdafiince ileri sürülen temyiz nedenleri bakımından kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/1897 Esas, 2020/2082 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanunun 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.